Highlight นับ 8

เราสองแม่ลูกได้รับอิสรภาพแล้ว

เจอกันครั้งหน้าในงานแต่งของ หลินกับธัญญ์

คนอย่างมึงสมควรกับการไปรับกรรมในคุก

จะไม่ยอมตายในคุกเด็ดขาด

ไม่ได้มึงช่วยบังกระสุนให้ กูอาจตายไปแล้ว

ต้องขอโทษประชาชนทุกคนที่เลี้ยงลูกมาไม่ดี

ฉันยังไม่พร้อมตาย ฉันต้องหายเพื่อไปชกมวย

ให้โอกาสเป็นครั้งสุดท้าย พลาดอีก...มึงตาย

ให้โอกาสเป็นครั้งสุดท้าย พลาดอีก...มึงตาย

นี่เหรอนักกีฬา เอาเปรียบน่ารังเกียจไปมั้ง

ค้างแค่คืนเดียว ต้องดีดดิ้นเลยเหรอ

ผมคิดว่า ผมต้องตายแน่ๆ แล้วครู

ไอ้โปรดมันจับได้แล้ว ว่าผมเข้ามาเป็นสาย

เอ็งมีชีวิตรอดมาได้นี่ก็ปาฏิหาริย์แล้วนะ

เพราะว่ามึงทำงานพลาดกูถึงได้โดนท้าทายอย่างนี้ไง

ไอ้โปรดมันเป็นมือเป็นเท้า ทำเรื่องเลวๆ ให้พ่อมัน

เป็นพ่อแล้วมีสิทธิ์ทำร้ายลูกขนาดนี้เหรอ

แม่จะสบายได้ยังไง ถ้าลูกแม่ยังอยู่กับความหวาดกลัว

จะไม่ปิดบังความรู้สึกอีกแล้ว

ไม่ต้องมายุ่ง ฉันโดนจนชินแล้ว